Bir sözcüğün üzerinde bulunan bütün ekler atıldığında anlamlı olarak kalabilen en küçük parçadır.
Örnek:
Bal, kaş, göz, el
Dilimizde sözcük kökleri genel olarak tek hecelidir; ancak iki ya da üç heceli olan sözcük köklerine de rastlanır.
Örnek:
Otur, yürü, çiçek, emek, sarı, kelebek
UYARI:
Dilimizde, kökle ek arasında anlam ilgisi bulunur. Bu nedenle, sözcüğün kökünü bulmak için ek varsaydığımız kısımları attığımızda, kalan kökle, sözcüğün ilk şekli arasında anlamca bir bağ yoksa atılan kısımlar ek değildir. Kısacası bu, kök halinde bir sözcüktür.
Örnek:
yık - ık bil - gi bal - ık >balık göl - ge > gölge
kök ek kök ek ek değil > kök kök değil > kök
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder